Een fotoshoot van een hele troste mama met haar kinderen! Kristel en haar gezin heb ik inmiddels al behoorlijk wat keren voor mijn lens gehad. En wat is het leuk om de kinderen te zien groeien en veranderen. En ik kan niet ontkennen dat het toch ook elke keer weer als een eer voelt als je weer gevraagd wordt voor een fotoshoot.

We hebben shoots gehad op verschillende locaties en (bijna) elke keer doen de kinderen het zo goed! Heerlijk ondeugende Daan en altijd vrolijke Roos! Zo fijn om deze kinderen te fotograferen!

Deze shoot is alweer even geleden, maar wat was het gezellig! Boaz moest even ontdooien, maar Jolie had de smaak gelijk te pakken. Als een echte prinses wilde ze op de foto. Mooie jurk aan, armbandje om en nagels gelakt. Geweldig!

Met een beetje gek doen en proberen Boaz te pakken, kwam ook bij hem een grote lach tevoorschijn.
Ik heb genoten van dit mooie gezin!

Isa en Joah heb ik al meerdere keren mogen fotograferen. En wat is het toch fijn als je weer gevraagd wordt voor een shoot.
Zo heb ik ook de communie foto’s van Isa mogen maken en zijn ze ook al vaker langs geweest voor portretfoto’s!

Dit keer was het de beurt aan Joah, hij mocht zijn communie doen en daar hoort een mooie fotoshoot bij!
Joah en Isa kennen mij inmiddels ook wel een beetje, dat scheelt altijd voor een fotoshoot. Dan zijn de kinderen vaak net iets meer op hun gemak. Uiteraard ook geen probleem als kinderen even moeten wennen. Dan nemen we daar gewoon lekker de tijd voor.

Joah deed het enorm goed! Wat een heerlijke kinderen om te fotograferen. Zo vrolijk! Ook Isa deed het heel goed, al komt zij een beetje op een leeftijd dat foto’s maken stom is, haha! Dat je niet wil lachen naar een camera of het leuk vindt om met je kleine broertje op de foto te gaan. Nog maar te zwijgen over je ouders, waar je mee op de foto moet
Maar later zal ze er blij mee zijn, daar ben ik van overtuigd.

Joah heeft een hele mooie dag gehad, hij heeft genoten.
Genieten jullie mee van de mooie foto’s?

Wil je meer foto’s zien van andere shoots? Klik dan gerust eens hier!

Het was alweer lang geleden dat ik foto’s van mijn neefjes had gemaakt. En nog veel langer geleden dat ik ze als gezin op de foto had gezet.
En aangezien mijn zus graag nieuwe foto’s boven de eettafel wil, werd het tijd om eraan te geloven

We besloten dat het op een zondag zou moeten, andere dagen is het erg lastig plannen met alle volle agenda’s van werken, sporten en andere “verplichtingen”. Normaal doe ik op zondag geen fotoshoots, maar voor mijn zus wilde ik uiteraard een uitzondering maken. En mijn dochter kon ik nu natuurlijk gewoon even meenemen. Vond ze geen straf, om mee te gaan naar de shoot van haar neefje

De eerste datum die we geprikt hadden, kon helaas niet doorgaan. Het regende de hele zondag.
Dus gingen we voor een nieuwe datum, dat werd een droge zondag in oktober.

Omdat zij zelf op de Leur wonen, om de hoek bij de Leurse Haven, vond mijn zus dit een prima locatie voor de shoot van hun gezin. Ik maak hier wel vaker foto’s, want het is ook gewoon een mooie plek, vind ik. Het was helaas wel druk met wandelaars en fietsers, dus soms moesten we even wachten. (en op sommige foto’s heb ik de mensen eruit “geshopt, haha)

Het was fris, maar de mannen deden het super goed. Oordeel zelf! Oke, we laten dan even achterwege dat Levi er eigenlijk weinig zin in had. Is natuurlijk ook heel stom als je op die leeftijd, 13 jaar, op de foto moet. Dan wil je veel liever met je vrienden buiten ergens hangen. Gelukkig werkte ze eenmaal op de locatie zo goed mee, dat we zo klaar waren

(mijn zus wilde graag alle foto’s alleen in zwart-wit, vandaar dat deze blog ook alleen maar zwart-wit foto’s bevat. Normaal krijg je na een shoot de gekozen foto’s in kleur en in zwart-wit)

Wat een leuke fotoshoot was dit!! Sowieso is het wel duidelijk dat ik deze locatie erg gaaf vindt, maar als je dan ook nog eens zo’n mooi gezin voor je lens krijgt, dan doe ik een vreugdedansje!

Ze straalden alle 4 van oor tot oor. De kinderen deden enorm goed hun best! Vonden het allemaal even leuk! Of dat leek in ieder geval zo

Het was mooi om te zien hoeveel liefde en vrolijkheid er vanaf spat. En dat zie je terug op de foto’s. Het was een te gekke fotoshoot!

Wil jij ook foto’s van en met je kinderen? Kijk dan hier voor meer informatie!

Helaas, kan ik in deze tijd eigenlijk geen fotoshoots doen zoals ik dat normaal doe. Bij geboortes mag ik niet meer aanwezig zijn en 1,5 meter afstand houden bij de normale fotoshoots vind ik toch ook een te grote uitdaging. Ik wil daarin geen risico nemen! Daarom begon ik met de raamshoot!

Maar…. foto’s maken door het raam kan wel! Ik stap voor de deur uit, maak de foto’s en stap weer in. Ik doe daar dus niemand “kwaad” mee en houdt me aan alle gestelde regels. Een raamshoot is dus de oplossing!

En op deze manier kan ik toch bijzondere herinneringen vastleggen in deze heftige tijden! Unieke beelden maken.

Jullie veilig binnen, achter het raam, en ik buiten.
Jullie als gezin vastleggen, de kinderen fotograferen, een newborn fotograferen of je zwanger buik vastleggen. Het kan allemaal. Wel is het belangrijk dat er geen zon op het raam staat op het afgesproken tijdstip.

Lijkt dit je wat? Mail me dan voor meer informatie over deze minishoots!

Wil je toch liever wachten en later dit jaar een shoot boeken, kijk dan hier voor meer informatie.

Op 5 februari ging ik naar Yordi en Evelien voor een kennismakingsgesprek! Ze hadden erg veel interesse in het vastleggen van de geboorte van hun kindje.

Vanaf het eerste moment was er een klik. Evelien kletste honderduit en ik zat heerlijk te luisteren.

Ze hadden al een zware tijd gehad wat betreft zwanger worden en blijven! Het ging helaas allemaal niet vanzelf, wat het voor Evelien heel belangrijk maakte om een geboortefotograaf te vragen.

Ze wilde heel graag deze zwangerschap positief kunnen afsluiten met mooie foto’s!

Al snel kreeg ik dus ook de bevestiging dat ze mij bij de geboorte willen hebben als fotograaf! Super leuk!

We hadden regelmatig contact via de app en tussendoor hebben we elkaar ook nog een keer gezien. Ook deze zwangerschap verliep niet helemaal zoals gewenst, maar gelukkig deed de kleine het erg goed!

Omdat de placenta voor de uitgang lag, en die helaas ook niet mee omhoog groeide, werd besloten dat Evelien een keizersnede zou krijgen. Ook weer een tegenvaller, maar Evelien ging er in ieder geval voor zorgen dat ik mee de OK op zou mogen! Dat was haar doel.

Met 36 weken deden we nog een zwangerschapsshoot en gingen we gezellig lunchen.

De datum van de keizersnede, kwam steeds dichterbij….

Op dinsdag 4 juli hadden we om 7.30 uur afgesproken voor het ziekenhuis. We kwamen tegelijk aan en gingen dus gelijk door naar de receptie waar Yordi en Evelien zich konden melden.Ze mochten vrijwel  gelijk mee naar de kamer.

Daar kwam een dame van het ziekenhuis uitleg geven over de gang van zaken. Evelien gaf aan dat ze om 9.30 uur op de planning stond voor de keizersnede. De vrouw keek bedenkelijk.

Ze gaf aan dat zij iets heel anders op haar briefje had staan. Dus ik grapte nog…. Je bent vast om 8.00 uur al aan de beurt.

Kort daarna komt de verpleegkundige binnen, die er deze dag helemaal voor Yordi en Evelien is. Wat fijn!

Zij geeft aan dat er haast gemaakt moet worden, want Evelien staat om 8.00 uur voor de OK gepland. Je ziet even de schrik op de gezichten van Yordi en Evelien, maar ze vinden het allemaal prima! Ze zijn beide heel rustig en niet gespannen. Evelien blijft ook maar lachen, heerlijk.

Bij Evelien wordt er een infuus aangelegd, aan de CTG gelegd en bloed geprikt.
Rond 8.00 uur krijgen ze te horen dat er een spoed operatie tussendoor is gekomen, dus dat Evelien toch wat later aan de beurt is.
Ook dat is allemaal prima! We kletsen en lachen gewoon door! Ondertussen hebben ze ook nog even tijd om zorgvuldig het eerste pakje bij elkaar te zoeken.

Rond 9.00 uur is het tijd voor Evelien om naar de OK te gaan. Yordi en ik mogen nog even wachten. Kort voordat wij naar de OK mogen, moeten we ons in een “one size fits all” overal hijsen.

Staat ons erg leuk! We maken nog even een selfie voordat we de OK op gaan.
Evelien is nog steeds heel rustig, tegen ieders verwachting in. Ook op de OK is Evelien nog steeds heel rustig en vrolijk. Of zou dit toch ook zenuwen zijn?

Om 9.33 uur wordt ze geboren, Vive!! Ze laat gelijk luid en duidelijk van zich horen. En wat een blijdschap zie je dan op Evelien haar gezicht!

Vive wordt even nagekeken door de kinderarts en wordt helemaal goedgekeurd. Gelijk inpakken en naar mama <3

En dan begint het grote genieten eindelijk voor Yordi en Evelien! Ze zijn nu al dolgelukkig, met natuurlijk het mooiste meisje van de wereld!
Al vrij snel mogen we terug naar de kamer. Heerlijk bijkomen en genieten. Vive lijkt echt al te zoeken naar de borst, dus ze wordt gelijk aangelegd.

En wat blijkt? Ze is een volleerd model! Want ze begint gelijk goed te drinken. Evelien zwijmelt helemaal weg…..
Na de borstvoeding is het tijd om Vive te wegen en meten. Ze blijkt echt maar een klein meisje te zijn, met een gewicht van 2820 gram en een lengte van 49 cm.

Bij het aankleden valt het dus ook al op, dat maatje 50 nog wel erg groot is voor Vive. De opa’s en oma’s worden gebeld, die komen natuurlijk gelijk hun mooie kleindochter bewonderen.

Wat zijn ze trots! Ze stralen, maken foto’s, eten beschuit met muisjes en proosten met champagne! Evelien heeft echt overal aan gedacht!! Er staat zelfs al stoofvlees klaar voor de komende dagen, haha.

De opa’s en oma’s gaan na een klein uurtje weer weg, zodat Evelien weer rustig kan gaan voeden en misschien nog wel even rusten.
Voordat ik weg ga, maak ik nog wat gezinsfoto’s. Daarna ga ik met een ontzettend voldaan gevoel naar huis.

Wat is hier een mooi en liefdevol gezin geboren! Wat zijn het trotse ouders en wat mag Vive blij zijn dat ze in dit gezellige nestje terecht is gekomen.

Lieve Evelien en Yordi, bedankt voor jullie vertrouwen in mij. Bedankt dat ik aanwezig mocht zijn bij deze prachtige geboorte. Ik wil jullie nogmaals ontzettend veel geluk wensen!

Veel liefs, Ilse

Met een hele lieve recensie van de mama:

Ilse heeft mijn zwangerschap en de geboorte van onze dochter Vive vastgelegd en daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor. Wat een geweldige, pure foto’s! De foto’s zijn voor ons meer dan waardevol omdat ze precies het verhaal vertellen van de mooiste dag van ons leven, de geboorte van ons meisje. Sommige dingen van die dag ‘mis’ ik maar door de foto’s valt alles op z’n plek. Naast een fantastische fotograaf is Ilse ook nog eens een prachtig en fijn mens! Bij Ilse kun je zijn wie je bent en dat zie je terug in haar mooie foto’s! Lieve Ilse, nogmaals duizend maal dank! Je bent echt een topper! Ik gun iedereen zulke mooie foto’s gemaakt door zo’n fijn persoon! ♡

Het begon allemaal een aantal maanden geleden, toen collega fotograaf Stephanie contact met me op nam over een geboorte die zij had staan.Ze zat met een “probleem”…..

Ze had een geboorte aangenomen van een oud klasgenootje; Sharon! Stephanie woont nog altijd in Limburg, Sharon inmiddels in Essen (België) en zou gaan bevallen in het moeder&kindcentrum in Bergen op Zoom. Voor Stephanie dik twee uur rijden. Zij had in de periode dat Sharon uitgerekend was, 26 september, nog meer geboortes staan.

Ze had al gevraagd of ik back-up wilde zijn voor deze geboorte, maar twijfelde of ze hem niet helemaal moest overdragen. Na overleg met Sharon besloot Stephanie dat inderdaad te doen.Dus sprak ik een kennismakingsgesprek af met Sharon en Nick!

Zo ging ik op 14 juli naar België voor het gesprek! Het was een heel fijn gesprek, en dat voelde voor hen gelukkig net zo, want ik kreeg al gelijk die dag een berichtje dat ze heel graag wilde dat ik inderdaad de geboorte van hun kindje zou gaan fotograferen.

Het rommelt al even bij Sharon, als ik op 20 september een app-je krijg met een foto. Sharon denkt dat haar vliezen gebroken zijn.Helaas blijkt na controle dat dit niet zo is. De dagen gaan voorbij, we hebben regelmatig contact,  het blijft rommelen, maar verder gebeurt er weinig.

Op de uitgerekende datum word ik om 6.30 uur gebeld door Sharon! Ze heeft weeën en ze mogen naar het ziekenhuis komen.Ik spreek met Sharon af dat ik ga aankleden, want ik moet in principe toch naar mijn werk. Als ze meer weten, laten ze het weten.

Ik krijg later een app-je, dat ze weer naar huis gaan. Er is nu 2 centimeter ontsluiting en de weeën zijn nog te onregelmatig. Een teleurstelling, maar toch hopen we dat dit wel gaat doorzetten.

Ik kan gewoon mijn werkdag afmaken op het kinderdagverblijf, want er veranderd weinig aan de situatie.Aan het einde van de dag laat Sharon weten dat ze om 20.00 uur nog even bij de verloskundige langs mogen komen. Rond 20.15 uur belt Nick mij.

Sharon heeft inmiddels 5 centimeter ontsluiting, dus worden ze naar het moeder&kindcentrum in Bergen op Zoom gestuurd. Sharon wil daar heel graag in bad bevallen.

Ik spreek af dat ik ook die kant op kom, want je weet nooit hoe snel het kan gaan! Weet ik uit ervaring

Als ik rond 21.15 uur aan kom in het ziekenhuis, laat Nick net het bad vol lopen voor Sharon. Ze oogt nog heel rustig.Ze probeert in bad haar weeën op te vangen, maar lijkt haar draai niet te kunnen vinden.

De verloskundige wil om 22.00 uur kijken hoe het met de ontsluiting is, want anders wil ze de vliezen gaan breken.Sharon heeft dan 6 centimeter ontsluiting. De vliezen worden gebroken, in de hoop dat de weeën sneller komen en krachtiger worden.

Dat gebeurt gelukkig! Maar Sharon krijgt het zwaar! Ze weet niet goed hoe ze de weeën op kan vangen. Staan, liggen, in bad, hangen, op de yoga bal…. het is allemaal niet prettig.Ondanks dat Sharon het niet wilde, vraagt ze toch om pijnstilling! En dat wordt geregeld. Ze krijgt een pompje met pijnstilling.

Sharon geeft aan dat het allemaal te lang duurt voordat ze er iets van merkt, maar wij merken al gelijk verschil. Ze vangt de weeën heel rustig en goed op. Tussendoor doezelt ze weg.Maar na ongeveer een uur, wordt de pijn weer heftiger. Als er om 1.40 uur gekeken wordt door de verloskundige, heeft Sharon 10 centimeter ontsluiting en mag ze beginnen met persen.

Dat is even omschakelen. Sharon vindt het moeilijk om de regie uit handen te geven. Ze wil graag weten hoe lang ze moet persen Ze vraagt dan ook regelmatig aan de verloskundige wanneer de baby komt.

Doordat Sharon gaat hyperventileren, uit angst, valt ze een aantal keren weg. Ze reageert niet op het roepen van haar naam. Vooral voor Nick zijn dit even spannende momenten.Maar Sharon wordt er goed doorheen gepraat. Ze perst nu heel erg goed en beetje bij beetje zien we het hoofdje verschijnen.

En na heel hard werken, wordt er om 2.49 uur een heel mooi mannetje geboren. Fynn!

Aangepakt door papa, wat bijzonder! En daarna gelijk lekker bij mama liggen!Wat een opluchting, het harde werken zit erop en er is een mooi, gezond jongetje geboren!

De navelstreng wordt doorgeknipt, de placenta komt al heel snel en Fynn wordt gelijk aangelegd, want hij zuigt enorm op zijn handjes!En alsof hij het al heel vaak heeft gedaan, hapt hij gelijk goed aan en laat niet meer los

Als hij na een tijdje toch even los laat, is dat het moment voor de verloskundige om hem te wegen, meten en controleren.Fynn is een flinke jongen! 3700 gram en 54 centimeter lang!

Na alle controles, die helemaal goed zijn, mag Fynn eindelijk even bij papa knuffelen! Wat een geluk!

En daarmee komt er ook een einde aan mijn nacht als geboortefotograaf. Wat was het weer fantastisch! En wat ben ik weer dankbaar dat ik erbij mocht zijn. Voor het vertrouwen in mij.

Lieve Sharon en Nick, nogmaals gefeliciteerd en heel veel geluk met jullie mooie zoon Fynn <3

Liefs, Ilse

Ps. Wil je meer informatie over geboortefotografie door mij? Klik dan hier!

Met een prachtige reactie van hele trotse ouders:

Vanaf het begin van onze zwangerschap, was vooral voor mij al duidelijk dat ik een geboorte fotografe erbij wilde hebben. Manlief vond het maar een raar idee, want ja.. wat moet een vreemde er nu bij? In juli kwam Ilse op kennismakingsgesprek en al gelijk voelde het goed. De klik was er, wat een heerlijk spontaan en sympathiek mens is Ilse. Ook manlief was het hierover gelijk met me eens! Diezelfde avond nog hebben we Ilse dan ook laten weten dat we haar graag bij de geboorte van onze zoon erbij wilden. Tijdens de bevalling hebben we gelachen, geweldige momentjes tussendoor de weeën waren dat. Het voelde alsof we Ilse al een ruime tijd kenden. Ikzelf heb echt wel steun aan haar gehad tijdens de zware momenten. Dankjewel hiervoor! Vanochtend kwam Ilse langs met de dvd vol foto’s en ons foto album. In 1 woord, WAUW…